جایی دیگر

.

 دوستان مونث من ..... تا حالا کفش اسکی پوشیدین و روی زمین عادی راه رفتین؟

راه رفتن یک پنگوئن فلج به مراتب شکیل تر از راه رفتن به این روشی است که براتون مثال زدم. به دلیلی استحکام بیش از حد این کفش حرکت مچ پا مختل می شه و انگار که هر دو تا پا گچ گرفته شده. اگر تو شهر با این کفش راه برین مردم جوری نگاهتون می کنن که ترجیح می دین پابرهنه راه برین. ولی وقتی این کفش رو به قصد اسکی کردن در یکی از پیست های اسکی به پا کنین و از پارکینگ تا پیست رو به همون روش احمقانه راه برین بسیار طبیعیه. حتی وقتی که وارد رستوران پیست بشین یا از پله ها بالا و پایین برین.

.

اگر موقع رانندگی خطایی از شما  سر بزنه ماشین پشت سری گاز می ده و میاد کنارتون و داد می زنه که شماها پشت ماشن خیاطی هم نباید بشینین !!!  ولی اگر اسکی کردنتون مشکلی داشته باشه آقایون خیلی محترمانه بهتون گوشزد می کنن که مشکل چیه تا بتونین اصلاحش کنین.

.

اگر در خیابان زمین بخورید حتی خانم ها هم کمکتون نمی کنن ولی اگر وسط پیست زمین بخورین و بار و بندیلتون هر کدوم به طرفی پرتاب بشه چند نفر داوطلبانه کمکتون می کنن.

.

اگر جایی روسری از سرتون بیفته همه حتی دوست همراهتون چنان چشم غره ای بهتون می ره که فکر می کنین شلوارتون از پاتون در اومده ولی در پیست اسکی نود و نه درصد خانم ها روسری سرشون نیست و هیچ چشم حریصی هم نگاهش نمی کنه.

.

اگر کنار خیابان منتظر دوستی باشید چهل و چهار ماشین براتون بوق می زنه و از قربون صدقه تا حرف های رکیک نصیبتون می کنه. ولی اگر بدون هیچ دلیلی وسط پیست اسکی بایستید یا دراز بکشید یا حتی در یکی از این حالت ها سیگار هم بکشید همه محترمانه لبخندی تحویلت می دهند و عبور می کنند.

.

به همه ی اینها امنیت و صمیمیت زیادی که در این محیط برقراره اضافه کنید.

.

.

یعنی مرام و معیارهای ما بسته به محیط تغییر می کنه؟

.

.

 

         

/ 5 نظر / 5 بازدید
گلدونه

شايد هم به خاطر فرهنگ عمومي بالي اون قشريه كه اسكي ميره

کتایون

با گلدونه موافقم البته نباید فراموش کنیم که ماها کلا آفتاب پرستیم و زود رنگ محیط رو به خودمون میگیریم بسکه هنرمندیم

صبور

[نیشخند] میدونی اونجا چون ارتفاعه فکرا هم ارتقا پیدا کرده

گلپر

من فکر میکنم که رفتار آدمها کمی تا قسمتی در شرایط مختلف تغییر می کند .

solale

بسی لذت بردیم از خواندن این پست.. [چشمک]