.........

محرم ماه حرام است. یعنی ریختن خون در این ماه حرام است. همه شاهد بودیم که روز دهم محرم سال ١۴٣١ هجری قمری در ایران خونی ریخته نشد بلکه مکیده شد.

.

برای اولین بار در تاریخ تشیع دستور گشودن آتش به روی مسلمین از طرف نایب بر حق امام زمان صادر شد.

.

متحیرم از صبر مردم و بالاتر از آن از صبر خدا. شرمنده ام از روی تمام هم وطنانم که آنجا می جنگند و می میرند و من اینجا فقط اخبار را دنبال می کنم. در این فکرم که اگر صاحب ایرانی آزاد باشیم شایسته است که افرادی چون من از آن برخوردار باشند؟ منی که آرزو می کنم قطره خونی از بینی برادرم نریزد ولی پنهانی دعا می کنم مردم صبر و پایداری شان را در مقابله با این سفاکان از دست ندهند. منی که به محض مواجهه با نیروهای رژیم ( بر حسب تصادف ) مثل بید بر خود می لرزیدم و می گریستم. منی که هنگام بازگشت به ایران نامم را از فیس بوک پاک می کنم.........

.

معتقدم از این پس بایست ششم دی ماه هزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی را به سوگ نشست که صحرای کربلا هم شاهد صحنه های روز گذشته نبوده ( هر چند که فلسفه ی عزاداری عاشورا را هم قبول ندارم ).

.

.

   + کتایون - ۸:٠٧ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٧ دی ۱۳۸۸