هفت روزگی

هفت روزم شده و در این مدت جرات کردم آدرس اینجا رو فقط به سه نفر بدم.

وقتی می رم نظرات رو ببینم هم دوست دارم نظر داشته باشم هم نه.هم دلم می خواد خواننده داشته باشم هم نه.تا حالا هیچ چیزی غیر از نامه های عادی به دوستان خیلی خیلی صمیمی ننوشته ام.دلم می لرزه وقتی نظرات رو می خونم.هم خوشحالم هم نگران که کسی انتقادی کنه.ولی به نظرم بهترین فرصته برای من که خودم رو مجبور به شنیدن انتقاد کنم و بهشون فکر کنم.آخه من اگر انتقاد بشنوم یا هاپو می شم یا کاملا نشنیده می گیرم.با علی هم گاهی همین مشکل رو دارم.

پس ....... در این مکان همه رقم انتقاد پذیرفته می شود.از خود راضی

پ.ن. فرخ لقا هوشمند در گذشت. روحش شاد.

   + کتایون - ۱۱:٥۳ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢۳ تیر ۱۳۸۸